· 

DGBC - Deltaplan Duurzame Renovatie

Het DGBC heeft recentelijk een aanpak gepubliceerd om te komen tot CO2-reductie in de gebouwde omgeving. Dit is een loffelijk streven doch ik zie ‘veel oude wijn in nieuwe zakken’.

 

Het voornemen tot een beter inzicht in de gebouwde omgeving d.m.v. monitoring is een absolute voorwaarde, evenals het wegnemen van de split-incentive. Het probleem waar de energietransitie tegenaan loopt zit in de ingesleten patronen van relatief korte huurcontracten en het niet willen/kunnen nemen van verantwoordelijkheid omtrent het energiegebruik. 

Wil de energietransitie in de utiliteitsbouw enige kans van slagen hebben dan moet de organisatie rondom gebouwbeheer radicaal anders georganiseerd worden. Vele stakeholders, met ieder hun eigen verantwoording, maken het bijna onmogelijk een energieslag te maken, daarbij is inderdaad een deltaplan noodzakelijk. In mijn vorige blogs heb ik over mogelijk oplossingen geschreven. Als - voormalig - gebouweigenaar/-beheerder bij TNO heb ik ervaren dat met de huidige ROZ-huurcontracten het energiegebruik totaal geen prioriteit heeft. Een aantal zaken dienen anders georganiseerd te worden:

 

1- Maak in de ROZ-huurcontracten de energiekosten onderdeel van de all-in huur.  

2- Toegankelijk maken van gebouwdossiers.  

3- Monitoring van energie

4- Investeren in opleidingen

5- Gebouwgebonden Financiering  

 

Ad 1

Hiermee neem je de split-incentive weg (zie blog 8/1/2018), je maakt één partij verantwoordelijk voor het energiegebruik. Het probleem van door de huurder zelf aangebrachte installaties dient ook weggenomen te worden door dit, via een vergoeding tegen kostprijs, via de gebouweigenaar - of daartoe verantwoordelijke beheerder - te laten regelen 

 

Ad 2

Het gebouwdossier is net zo sterk/zwak ingericht als de beheertaken van de diverse stakeholders bij een gebouw geregeld zijn. Vaak totaal niet op elkaar afgestemd met verschillende belangen. Regulering hierin is bittere noodzaak doch een wettelijk kader lijkt me lastig. Koppelen met BIM kan een oplossing zijn doch de informatie dient bijgehouden te worden, hierin zit gelijk het zwakke punt: wie gaat dat (centraal) doen en tegen welke kosten? BIM is feitelijk de sleutel om de levensloop van een gebouw in onder te brengen. Wel kan de gebouwbeheerder contractueel verplicht gesteld worden het volledige gebouw- en energiedossier bij te houden en over te dragen  

 

Ad 3

Met monitering wordt in de praktijk niet of nauwelijks iets gedaan. De installateur is er alleen bij gebaat dat de klimaatconditie in het gebouw op orde blijft. Maak de installateur mede verantwoordelijk voor het energiegebruik en laat hem d.m.v. een prestatie-eis mee profiteren in de ‘energiewinst’.

 

Ad 4

Zoals in mijn blog van 22/11/2017 gesteld is er een groot hiaat tussen kennis/kunde bij het ontwerp van nieuwbouw en het reguliere beheer van gebouwen. In gebouw worden gedurende de levensloop vele aanpassingen gepleegd (aanpassingen, klimaatproblemen, etc) welke voor veel problemen zorgen, laat staan dat er sprake kan zijn van effectief energiebeheer. 

 

Ad 5

In het Regeerakkoord is nu de Gebouwgebonden Financiering opgenomen (zie mijn blog 19/11/2017), er wordt hard gewerkt aan een oplossing voor de woningbouw om energie-investeringen meer ‘naar de toekomst’ te kunnen verschuiven door de investering aan het gebouw te koppelen en overdraagbaar te maken. Dit zou ook voor de utiliteitsbouw dienen te geschieden. De huidige subsidieregeling, zoals de EED, schiet volstrekt te kort om een gebouweigenaar verantwoorde energie investeringen te kunnen laten doen. De eis voor een terugverdientijd van 5 jaar werkt alleen voor het ‘laaghangend fruit’ en is onvoldoende.

 

Het resultaat van dit alles is dat de beheerkosten voor een gebouw zullen gaan toenemen, dit valt echter in het niet bij de te bereiken energiebesparingen welke we in het vooruitzicht hebben om het doel - Paris Proof in 2050 - te bereiken.  

Reactie schrijven

Commentaren: 0